به گزارش سراج24 به نقل از فارس، سینهاش آنگاه به درد آمد که با چشم خود دید «مجلس مشروطه»، «خانه ملت» و «امید به حاکمیت قانون» را به توپ بستند؛ پیش از آنکه سرمای جنگل او را از پای درآورد، لگدکوب شدن ملک وطن زیر پای بیگانه، دردی جانکاه بر دلش نشانده بود.
میرزا کوچک خان آتشی افروخت تا نشان دهد، ایرانیان غیور خرمن وجود هر بیگانه متجاوزی را آتش خواهند زد؛ «کوچک خان» قهرمان تاریخ پرماجرای ایران، نمادی از پایمردی در برابر دو تهدید بزرگ بود؛ استعمار و استبداد که همواره تاریخ ما را تهدید کردهاند.
بر اساس این گزارش نهضت جنگل که با رهبری سردار جنگل هدایت میشد با نشناختن فتنههای دشمنان داخلی و خارجی پس از تسلیم شدن تعدادی از یاران میرزا کوچک و نیز پس از شهادتش به شکست انجامید.
میرزا کوچک جنگلی زمانی که از تسلیم شدن دکتر حشمت یار دیرینه خود به قزاقهای دشمن، که بدون مشورت با وی صورت گرفت، آگاه شد بیاختیار گفت: انالله و اناالیه راجعون؛ و با ادای این کلمه دکتر حشمت را از دست رفته به حساب آورد.
وقتی خبر اعدام دکتر حشمت به میرزا کوچکخان و افرادش رسید روحیه آنها بیش از پیش تضعیف شد اما آنها را در خود نسبت به پایداری و استقامت و ادامه مبارزه راسختر کرد.
یاران میرزا مجبور بودند دائم تغییر مکان دهند به نقاط دورافتاده و ناشناس عقبنشینی کنند و قوای دولتی با سرسختی و جدیت هر چه تمامتر مجاهدان جنگل را تعقیب میکرد.
عقبنشینیهای متوالی و جنگهای پراکنده مرتب بین گروهها جدایی میانداخت و تماس بین آنها را قطع میکرد به طوری که اغلب از وضع یکدیگر بیاطلاع بودند و هر روز که میگذشت تعداد جنگلیها کاهش مییافت و عدهای از بیماری و خستگی تلف میشدند.
تعدادی از جنگلیها در برخورد با قوای دولتی به قتل میرسیدند و یا دستگیر میشدند و برخیها نیز فرار کرده و به نقطه امن پناه میبردند و سختی و مشقات فوقالعاده و غیر قابل تحمل موجب شده بود که تعدادی از مجاهدان نیز از ادامه مبارزه ناامید شده و خود را به قوای دولتی تسلیم کنند.
«ابراهیم فخرایی» از همگامان میرزا کوچک، نطق این سردار در جمع مبارزان خود برای تقویت روحیه و جلوگیری از فرار و تسلیم نفرات به قوای دولتی را بیان کرد.
*جنگل بزرگترین سد پیشرفت وطنفروشان است
میرزا کوچک جنگلی در جمع یاران خود گفت: رفقا این روزها بهترین اوقات آزمایش است، بعضیها تفنگ را برداشته و با اسلحه تسلیم میشوند.
وی ادامه داد: هر چند وضع ما بد است و همه خسته و فرسودهایم، بیپول و بیآذوقه با انواع مشکلات در معرض تندباد حوادث هستیم اما آیا برای عاشقان میهن و آنهایی که دارای درد وطنپرستی هستند اینگونه سختیها دارای اهمیت است.
میرزا کوچک خان جنگلی در ادامه نطق خود اظهار کرد: آن روزی که ما تفنگ به دوش گرفتیم و برای استقلال ایران قیام کردیم و جنگلگردی و بیابانگردی را پیشه ساختیم صدها بار وضع ما بدتر از این بود، چه چیز در مقابل آن همه سوانح و مخاطرات ما را حفظ کرد، آیا جز ثبات و استقامت دلیل دیگری داشت.
سردار جنگل در ادامه نطق خود افزود: یک عده از برادرانمان را به جنگ ما روانه کرده به طوری که میبینید برای پرهیز از برادرکشی دفاع را به تجاوز ترجیح دادهایم و جز عقبنشینی اقدامی نمیکنیم در حالی که وثوقالدوله و کارگردانانش از اعمال هیچ قسم آزار و شکنجه حتی اعدام درباره احرار دریغ ندارند و ارتکاب هر نوع جنایت را مجاز میشمارند زیرا جنگل نقطه اتکای آزادمردان و بزرگترین سد پیشرفت وطنفروشان است به همین دلیل دو اسبه به ما میتازند تا هر چه زودتر ما را از بین ببرند.
میرزا کوچک جنگلی یاران خود را خطاب قرار داد و گفت: آنها که خواهان ترقی و تعالی وطن هستند مانند گذشته نباید از هیچ چیز پروا کنند و باید با فداکاری هر چه تمامتر با مشکلات ساخته و در کنار ما باقی بمانند.
این رادمرد بزرگ افزود: کوهنوردی، بیابانگردی، گرسنگی و بیخوابی، هر یک سلاح درخشندهای است که ما را در راه وصول به هدف باید سختتر و آبدیدهتر کند در این صورت چه بیم و هراسی از آن داریم.
